Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

"Τα λόγια σου"

















Νίκος Λύτρας
1883-1927




Θυμάμαι τώρα....Οι θύμησες πλημμύρες που με πνίγουν,
άνεμος, σκοτεινιά.
Τα λόγια ανθούς τα μάδησες, μα τώρα αυτά μου ανοίγουν
κακές πληγές βαθιά.

Ούτε σκιά,ούτε όνειρο έτσι που να διαβαίνη
γοργά προς το χαμό.
Καπνός η αγάπη.Σύννεφο, τα λόγια σου, μου ραίνει
σταγόνες τον καημό.

Τώρα σαπίζουν μέσα μου πρώιμες οι πληγές μου.
Η θύμηση ασπασμός
προδοτικός,να μου γελούν κρυφά κάποιες στιγμές μου
ν'αυξαίνει ο απελπισμός.

Μαρία Πολυδούρη
1902-1930

3 σχόλια:

Diatton είπε...

Όπου μπαίνω σε αναρτήσεις που αφορούν το Μεσοπόλεμο, είναι σα να σχολιάζω το σπίτι μου. Κατά ένα τρόπο λειτουργώ σα να είμαι "δεσμώτης" αυτής της περιόδου...

Καλό μεσημέρι...

kl24-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΣΜΠΟΥΚΕΑΣ είπε...

υπέροχη ανάρτηση!!

Καλημέρα...

Ame_Triste είπε...

"Την ομορφιά που κρύβω μέσα μου
κανείς ποτέ δεν θα τη νιώσει..
Κι αν την πληγώσει θα'ναι ανίδεος
κι ούτε γι'αυτό θα μετανιώσει.."

Loading...