Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

"Τ' ακρογιάλι "
















Θυμούμαι,χθές εκοίταζα τη θάλασσα να τρέχη
και τ'ακρογιάλι το ξηρό με κύματα να βρέχη.
Σήμερα όλα ήσυχα και τώρα τ'ακρογιάλι
κατάξηρο απλώνεται και διψασμένο πάλι.


Είναι η μοίρα του,ζωή μιά μέρα να του δίνη
η θάλασσα και αύριο νεκρό να το αφήνη.
Γιατί δακρύζω? Άχ σε μοιάζω, ακρογιάλι
τη μία μέρα μ'αγαπούν και με ξεχνούν την άλλη.

Νίκος Καμπάς
(1857-1932)

2 σχόλια:

elis.pandora. είπε...

Tι όμορφο και αληθινό ποιήμα!!!

Phivos Nicolaides είπε...

Ωραίο ποίημα, όμορφος πίνακας. Καλή βδομάδα!

Loading...