"Ωδή"

Η οθόνη βουλιάζει
σαλεύει το πλήθος
εικόνες ξεχύνονται μεμιάς.
Πού πας παλικάρι
ωραίο σαν μύθος
και ολόισια στο θάνατο κολυμπάς.

Και όλες οι αντένες
μιάς γης χτυπημένης
μεγάφωνα και ασύρματοι από παντού
γλυκά σε νανουρίζουν
και συ ανεβαίνεις
ψηλά στους βασιλιάδες τ'ουρανού.

Ποιός αλήθεια είμαι 'γώ και πού πάω
με χίλιες δυό εικόνες στο μυαλό
προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ.

Πού πας παλικάρι
πομπές ξεκινούνε
κι οι σκλάβες σου ουρλιάζουν στο βωμό
ουρλιάζουν τα πλήθη
καμπάνες ηχούνε
κι ο ύμνος σου τραντάζει το ναό.



Στο "Περιβόλι" ο Σαββόπουλος κατάφερνε να
αρθρώνει ορισμένες καταλυτικές κορώνες,
"και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ"

"Πάθος για την θάλασσα"

«Η Αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» αναπαριστά μια ιστορική σκηνή από την Ελληνική Επανάσταση και αποτελεί μία από τις πολλές σκηνές που έχει δημιουργήσει ο Βολανάκης οι οποίες εξυμνούν τα σημαντικότερα ναυτικά κατορθώματα της Ελλάδας. Απεικονίζει την άφιξη του ελληνικού στόλου και μιας από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του ελληνικού αγώνα, του Γεωργίου Καραϊσκάκη, στις ακτές του Φαλήρου κοντά στον Πειραιά, για την προετοιμασία της εκστρατείας απελευθέρωσης της Αθήνας από την οθωμανική κυριαρχία.

Συνολικά, περίπου 10.000 Έλληνες στρατιώτες συγκεντρώθηκαν στον Πειραιά για τη συγκεκριμένη επιχείρηση, ενώ το στόλο αποτελούσαν πλοία που είχαν συγκεντρωθεί από διάφορα νησιά μαζί με δυνάμεις που τελούσαν υπό τις διαταγές του αρχιστράτηγου Καραϊσκάκη και του Άγγλου φιλέλληνα, Λόρδου Cochrane. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης που ακολούθησε, ο Καραϊσκάκης τραυματίστηκε θανάσιμα και τελικά πέθανε στις 23 Απριλίου 1827.

Οι ηγετικές ικανότητές του, ωστόσο, τον καθιέρωσαν διεθνώς ως έναν από τους μεγάλους ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης. Το εντυπωσιακό μέγεθος του πίνακα, που έχει διαστάσεις 146 επί 219 εκ., προσθέτει στη μνημειώδη και δραματική αίσθηση που εκπέμπει και επιτείνει το πατριωτικό του περιεχόμενο: τον αγώνα της Ελλάδας για ανεξαρτησία και αυτονομία, από τον οποίο η χώρα θα έβγαινε τελικά νικήτρια.

Το έργο αιχμαλωτίζει την τεταμένη ατμόσφαιρα της απόκοσμης ηρεμίας πριν από την επίθεση στην Αθήνα.

Πάθος για τη θάλασσα...

"Gastronomy"

Francisco Goya


Ο διάσημος Γάλλος γαστρονόμος του 18ου αιώνα
Μπριγιά –Σαβαρέν,υπερασπίζεται με θέρμη τη
γαστρονομία,την οποία θεωρεί ως τη νεότερη
από τις επιστήμες. «Οι επιστήμες δεν είναι
σαν την Αθηνά,που ξεπήδησε αρματωμένη μέσα
από το κεφάλι του Δία.
Είναι κόρες του χρόνου και διαμορφώνονται
συνεχώς ,αρχικά από τη συλλογή των μεθόδων
που υπαγορεύει η εμπειρία και αργότερα από
την ανακάλυψη των αρχών που διέπουν τους
συνδυασμούς αυτών των μεθόδων .
…Η γαστρονομία εμφανίστηκε κι αυτή με τη
σειρά της κι΄όλες οι αδελφές της
(οι άλλες επιστήμες)παραμέρισαν για να της
αφήσουν χώρο να αναπτυχθεί.
Μα ποιός θα μπορούσε να της αρνηθεί ότι είναι
αυτή που μας στηρίζει από την ώρα που γεννιόμαστε
μέχρι την ώρα που πεθαίνουμε,που επαυξάνει
τις απολαύσεις του έρωτα και την εμπιστοσύνη
της φιλίας,που αποδυναμώνει το μίσος ,διευκολύνει
τις υποθέσεις και μας προσφέρει ,σε όλη τη διάρκεια
της ζωής μας, τη μοναδική χαρά ,χωρίς να ακολουθείτε
από την κούραση ,μας ξεκουράζει από όλα!
Είναι η βαθειά γνώση όσων αφορούν στη διατροφή του ανθρώπου.
Ο καλοφαγάς είναι εγωιστής , ο γαστρονόμος είναι φιλάνθρωπος