"Να ταξιδέψω"

Να ταξιδέψω?Για να ταξιδέψω φτάνει να υπάρχω,
πηγαίνω από μέρα σε μέρα,σαν από σταθμό
σε σταθμό στο σιδηρόδρομο του κορμιού μου,
ή του πεπρωμένου μου,σκυμμένος πάνω από
τους δρόμους και τις πλατείες, πάνω από
τα πρόσωπα και τις χειρονομίες,πάντα ίδια και
πάντα διαφορετικά,όπως,τελικά,είναι και τα τοπία.
Εάν φαντάζομαι, βλέπω.Τιπαραπάνω κάνω ταξιδεύοντας?
Μόνο μια αδυναμία ακραία της φαντασίας δικαιολογεί
τη μετακίνηση σαν μέσο πληρωμής των αισθήσεων.
"Κάθε δρόμος,μέχρι και αυτός ο δρόμος του Έντεπφουλ,
θα σε οδηγήσει στην άκρη του κόσμου".
Αλλά η άκρη του κόσμου,από τότε που ο κόσμος
εξαντλήθηκε όταν τον φέραμε όλον βόλτα,
είναι το ίδιο το Έντεπφουλ απ'όπου έφυγες.
Στην πραγματικότητα,η άκρη του κόσμου,όπως
κι η αρχή του είναι η προσωπική μας σύλληψη του κόσμου.
Μέσα μας είναι που τα τοπία έχουν τοπίο.
Γι'αυτό,όταν τα φαντάζομαι ,τα δημιουργώ,
υπάρχουν,κι εφόσον υπάρχουν τα βλέπω όπως βλέπω
και τα άλλα.Γιατί να ταξιδέψω?Στην Μαδρίτη, στο Βερολίνο,
στην Περσία,στην Κίνα,στον καθένα από τους
δύο Πόλους-πού αλλού θα βρισκόμουνα παρά μέσα
σε εμένα τον ίδιο,με την δική μου ιδιαιτερότητα
και τον δικό μου τρόπο να αισθάνομαι.
Η ζωή είναι αυτό που εμείς την κάνουμε να είναι.
Τα ταξίδια είναι οι ίδιοι οι ταξιδιώτες.
Αυτό που βλέπουμε,δεν είναι αυτό που βλέπουμε,είναι αυτό που είμαστε.


Φερνάντο Πεσσόα
1888- 1935

"Ερώτων Θάνατοι"

Rene Magritte



Τα περασμένα μάταια ζητάω ν'αναστήσω,
να ξαναζήσω τις στιγμές που επέρασες κοντά μου,
να θυμηθώ τα ονείρατα που εκάναμε τα βράδια,
όταν γαλήνη εγέμιζε κ'ίσκιους η κάμαρά μου.
Τα γράμματά σου μάταια διαβάζω αργά,τις ώρες
που η σκέψη μας πλανιέται εδώ κι εκεί στα περασμένα,
όπως κανείς σ'ένα βουβό γυρνάει κοιμητήρι,
διαβάζοντας ονόματα σε τάφους σκαλισμένα.
Του έρωτά μας τον βωμό τον γρέμισαν τα χρόνια
κι εσύ που στάθηκες για με η Πολυαγαπημένη
στη μνήμη μου είσαι μακρινή ,ψυχρή σαν πεθαμένη
- σαν πεθαμένη άλλων καιρών-μέσα σ'υγρή μια κρύπτη,
που κείτεται μαρμάρινη,με χέρια σταυρωμένα....

Μα κάτι από το είναι μου επέθανε με σένα.

Κώστας Ουράνης
1890-1953